Hær æ eit dikt mæ alvorle tyngde, som vart funné på baksia tå ein Bingo-bong på Solvang. Det vart skrivi ette at'n Jørun va på ein bygdafæst og nok ein gong såg bygdas brutale sønner i ein ellers utdødd paringsdans. Slåsskamp-dansen.

Dæ va karein dæ ja!

Rask, redd og raus.
Dæ va`n Råttkjåkå-Rålf dæ ja.
Råte ram på rumba og ril,
ragga de rammaste røye mæ stil!

Stor, stri og skrekkjele stram,
Dæ va`n Staurknækjar-Stein dæ ja.
Stimåt og skakk i samtlige lag,
sto på styltro i søkkblaut sjogg!

Frynsåt, fræmon og fryktele før.
Dæ va`n Forbont-Finn dæ ja.
Fryktlaus og fillåt på feltreff og fest,
flaksa blant førkjo frå Fauksta og Fron.

Traust, træg og tæmelé trinn.
Dæ va`n Trækkspel-Tor dæ ja.
Tarvelé og turr, men tærrin på tur,
tafsa på tausein men tukla for tritt!

Bloåt, bælgstor og blå.
Dæ va`n Blæmkjæks-Bjørn dæ ja.
Busåt og brautåt på bingo og ball,
braska mæ bertun og beit døm på brystet.