På denna sia vil åss presentere ting som ha vorte skrivi tå medlemmeinn på forumet vårt. Hær æ det dikt, tanker og eille slags skriblerier. Åss vil uppdatere hær ettekårt som bidrageinn kjøm inn, så kos døkk mæ ækte lyrikk!

B i d r a g s y t e r e :

| Perstubb | Riisep | StoreRiiseP | Selsnæpa | Kartplukkar | Gammelplassin |

 

Perstubb

Lorthårr
Dikt om å omgås folk
Pilsen
Blues
Lyrikk Um Fisking
Skrint i skjellingboke

Lorthårr

Tysdan kom, å e sku såvvå leingje
men eit pressluftbor ga trommhinna ei fleingje
For når rabalder, redskap bli som eit rukandest kvæksbol
skjønna e plutsele kåffår leia mi va littol

Rasan stod e sålest opp
kokte me ein etterlengta kaffekopp
Ahh, sa e nå va e ikkje lenger ilter
heilt te e feinn ut at traktar`n ikkje ha filter

Så dæ vart frå springen eit isande vassglas
men ni dit dryssa dæ jaggu mykkjy flas
For mæ huggubott turr, å mæ shampoo; "hår med fett"
uppdåggå e at sluken va pottende tett

Hårtuggu frå her åt Amsterdam
d va som å dråggå opp eit klæssblaut lam
å lammet dæ ha ein skrøple ånde
som "gubben å gamla" å drog mæ gul hansk på hånde

På golve e braut me så tårein trilla
men e skull venta te e i hjørna såg golvfilla
som ei bowlingkule tå sjett låg ho på lur
orørd i ein månad ikkje rart ho va sur

Hauff tytty, sa e å la me att i bosso
ga upp fyrry e ha fått på me hosso
Urenske, sjettluft, uss nåsså kjøle
jammen ska e si e savna de sjøle

 

Eit lite dikt um å umgås folk nuggun gongo;

Et smil kan varme
et smil kan skape kvalme

Men hvordan kan en vite
- når det skinner i det hvite

Da får en smile selv

 

Pilsen

E vil pilsen hylle
som så ofte vomme mi du fylle
mæ appetitt de ne e hølje
godt, sjøl um dæ hænde dassen retur`n må svølje

Men kår gong går e på att mæ friskt mot
ette 4-5 tå de, fæ e fot
ette 12-13 tå di brone
må e dagen derpå i sengje sone

Sjøl um`n æ skrall
ha`n sikkert haft eit fint ball
men jammen bli`n au okritisk
ofte ha e vakna upp att mæ feil fisk.............(på stången)

men gjort æ gjort
ha ænda ikkje vore abort
men e ska berre fårtælja døkk tå di
at pilsen for me, vil eilder gå i hi

Blues

Rusla ned akersgata
lauv blæs mot "plata"
ska sjå bondeviks stol
fækk sitta ve eit kollosalt bord

siw jensen va stram
"denna" ni brokje æ kram
men jammen va det her varnt lell
- hotter than hell!

glade og blie
oss ha sett ei sklie
inni eit hus mæ makt
meir fæ e`kje sagt

Men upptur vart nedtur
smilet fækk ein anna positur
"oss ordna ikkje faktura"
Uss e sku betalt de ein viss stan e du; NATURA!!!

heimat e vingle
"denna" heng å dingle
sjøl mæ siw jensen friskt i minne
- går e i sinne

Men sjelling æ ikkje alt
på kakuskiva har e salt
snart vil "denna" vibrere
+ at mæ salt vil e ikkje mæ det fyste dehydrere!

Men det va fint leiggbeskotar
Bastesen va ein brotar
Håpa`n æ frampå
for kval vil e småkkå på

Lyrikk Um Fisking

Spinnar, meps, gån og sluk
senn på krok mæ e sitt på huk
tøme e ti me ein kaffeskreill
går ikkje uttåt vatne fyrry dagen æ på heill

Syng ein sang så dæ joma i lia
skremde fisken, måtte ro åt andre sia
mark på sluk,"hva dædædæ va..?"
ha e ænda høyrt ette, og ikkje vore sta

Kasta utti agnet, tålmoe li å lakka
i hvertfall da kroken drog se te baki nakka
"Au!", skreik e, denna satt godt
som da sjølin viste me ei sjeidde mæ flått

Burt mæ stongen, heiv utti gåne
trilla me ein å stirde på måne
ah, tenkte e, best å lie role
lettare å sjå på fisking på parabole

Mæ gåne utti sku dæ ikkje værra nun sak
plutsele skimta e eit vak
Fram mæ stongen, langt eit kast...
ha dæ vorte um kroken ikkje i nakkjin ha hongje fast..

I avende sinne kasta e stongen
"dæ vart mæ fisking denna eine gongen"
måtte drå upp gåne, jaggu dæ trongs
men i vasskanten flaug dæ ein elg mæ nettingstillongs

 

Skrint i sjellingbokje

Dæ va ein dag e skull kjeinne på pilsen
men kreditorein ha lagt att "hilsen"
trækk på trækk va der gjort
dæ va nesten som um konton ha ti abort

Fortvila måtte e derifrå gå,
keinn ikkje drikke pils når`n ikkje har råd
På gata stod det selgar viftan mæ innbetalingsblankett
e vart rasan, fækk lyst te å slå`n ne mæ eit spett

Sjellingein va burte, som ei fælogmjølka ku
ha dri korte oftar enn kniven ha gått gjennum kaku
Nyttårsforsættet va sætt, men ikkje bli det lett
feiringje for det nye året bli lighter som rakett

Tie mot ny lønn bli seig og lang
bli så tynn at`n sku tru`n ha haft ein drug farrang
Ei livreim så attdri at`o Dronning Maud ha borre se,
ska leill ikkje tå knekken på ein som me

Salt på kaku, vatn te drikke og ris
detta ska e eta, fæ nok`kje eingong slæft ein fis
Men kaku e har æ hard og gåmmel
spørst um ikkje deinn produsera ein raveill

Men ska e bærra me, e bli nå`kje dau
sjå på dessa krokein mæ ein kopp på fortaug
Dæ æ berre å tå tak å bite dæ ti se
um ikkje altfor lengje sitt e å pilse!!!

 

Riisep

Juledikt
Øl!!
Pysja sett mæ mine augo
Framtia

 

Juledikt

Folk går tå skafte å handla
Ottatune blir heilt forvandla

De æ jos elle stand
te å mæ i kjellarn på grand!

Læfse, sennep, å sylte
skåpein æ aldeles fylte

tå alt som æ godt å eta
å osten æ norsk, ikkje feta

Kårt einaste år bli de stress
for å finne fram at skjurte å dress

å buksa ha krympa i år som i fjor
e skjønna de ikkje, æ e virkele så stor?

Jule kjøm snart
d æ rætt å slætt rart

for e tykkjy at i går
så va de vår!

 

 

ØL!!

Någgå så ondele rart
at hælje æ over snart
Men e må vel småkkå på yndlingsdrikken
e kenn da ikkje la'n i stikken!

Så sit e nå hær å kosa me
mens e vænta på at någgå ska skje
E veit at e berre kenn ringe
så kjøm de nok snart te å svinge

Aldelest nydele smak å farge
e skjønne ikkje at folk kenn bli arge
når døm drikk det likaste tå alt
dæ som æ låggå tå malt

Ølet dæ gjær me so ondele nøygd
i det minste før de æ fordøygd
Men n kenn ikkje tenke på dagen som kjøm
nei, døm som gjør dæ ha misforsti døm!

I kveld ska de skje atter ein gång
oss fæ håpe at heischn ikkje æ trång
nå går e ut å tæk me ein øl
å da ska'n ikkje sjå burtifrå at det bli litte søl...

 

Pysja sett mæ mine augo

E sette me ned neve PCn i dag
å følte at e va mæ på eit kjøle godt lag
da e las på nette
at døm ha hørt gjette
at på pysja der skreiv folk i eit rasandes jag!

De va ikkje anna å gjærra
enn å skonde se fort som ein hærra
å logge se inn
på godplassen min
å læsa um alt som ska værra

E ser dæ æ mange som skriv
um dæ som skjer i våre liv
så e følte me lyrisk
kanskje te å mæ dyrisk
å bynte å dikte någgå som riv!

E æ ikkje den fyste som prøve
så folk æ heilt klart ikke sløve
men e trur nå lell
at detta bli eit skrell
så høgt at oss ratt bli døve!

Dissen, perstubb, hgrind og leggen
ingen tø døm ha ænda møtt veggen
når døm si dæ døm meine
så æ'kje folk seine
te si at "Døm æ ikkje turre som heggen!"

Travale æ eit navn som går att
å rustguten au ha ti tastein fatt
storeriisep har over hondre
driv døm eille å dondre
på tastaturet te langt på natt?

Pysja har någgå som eille kenn like
kanskje te å mæ'n Kjell Kristian Rike?
De æ ikkje anna å si
enn at nå æ ho på gli
Pysja som ikkje for någgå vil vike!

 

Ei litol historie um kant det keinn bli i framtia ein gong..

Leggbeskotarn har de mæ dæ at n tenke på mykkjy rart.
Summe gångo så æ de berre sjettprat på'n, men de kjøm nå ein å anna ånshle tanke innimillum au.
Slek som dæ at de æ fale å kjøre bil. Ha døkk nuggun gång tenkt på kå ekstremt fale de æ å kjøre bil på E6?
Her sit åss ti nogre skrøplege jønnkasso å suse forbi dinan i 100 kilometer i timin. Eit lite nys æ nok...
Så um 50 år. Trur døkk ikkje dæ at døm da ha gjort någgå mæ detta der, å låggå skikkelege veige??

Så sjå for døkk Leggbeskotarn på tur i familiebil'n sin. Mæ sønn sin i baksæte å henn har mæ se ein kamerat:

Sønn:"Pappa, ikkje sant at bilein kjørte på såmmå veigen før!"

Legg:"Jau, joda, sant dæ"

Sønn:"Å ikkje sant at de bærra va ein meter imillum au!"

Legg:"Å joda, summe gångo berre ein halvmeter..."

Kameraten: "Å jeeuuuuu"

Sønn:"Å ikkje sant at de va farle pappaa!"

Legg:"Joda, de va ganske farle ja"

StoreRiisep

Morgenstund
Um Pysje Mæ Alt

 

Morgenstund

Dæ æ myrt, e høyre eit bråk
Prøve å vakne, for de va kjøle te ståk
Greie ikkje, heill vill ikkje, de må værra tile
Te slutt e reagera, dæ æ veslin som hyle!

Småsint står e upp, dæ æ kalt på laminaten
Nå ska e sta å leggje ned at krabaten
N står i sengje, de bli stilt når'n ser me
E bøye med ned, å da si'n: - Se!

N peike mot julestjern denna vesle guten
N vart redd, n vilde tå kuten
Ho heng i glase å jose svakt
Bak gardina, men veslin va på vakt

Ei harmlaus lampe skræmde sneipen
e måtte stå upp å såg den store jeipen
Vækte hælve huse i såmmå slengen
Nei, det var på tin å lengje se att i sengen

God jul

 

Um pysje mæ alt

Pysje-med-alt ha fått ein lyrisk vri
Folk dikte så bra at'n bæssfar bli blid
E kjænde det på gikte
e au måtte dikte!
så hør nå hær kå e har å si

E råna på nette te e vart aldes tom
Døm sa e va skrækkele dom
så skull de skje
e fækk ein beskjed
StoreRiisep, gå inn på Pysje-med-alt.com!

n'Jørn å'n Rune har god fantasi
E trøyng'kje jetta på kå døm vil si
Nettsiuns mor
tækst mæ humor
Pysja e komme hit for å bli

På forum æ de eit myldrandes liv
Gudbrandsdølein døm skriv å skriv
ofte um kapp
for tie e knapp
fyst te å svårrå æ dæ som driv

1400 innlegg på række og rad
mesta 30 um dagen trur e det va
dissen har flest
hein trur e æ bæst
'n svårrå som reine skrivemaskina

Detta dikte æ langt nok nå
n' lyt snart kveldn tå
Sjele ha fått ro
og e må på do
I mårgå bli det anna rå ska'u sjå

Selsnæpa

Juledikt

 

Juledikt

O’ vetl-Kari sitt vè glase å titta;
”Ska tru kår dæ bli tå’om i kveill?
For snill ha è vorè, dæ si nå o’ Britta,
å ho skull nå væta dæ… heill??

” O’ Mor går å pusla å pynta kår krok.
Dæ lufta så reint å godt
tå grønsåpe, lut å surkålkok.
Dæ bynda bli færdi så smått.

Å tree æ pynta, å josin å tænt.
Småfuglein ha fått mat på brætt.
Graut’n æ sætt ut, å kortè æ sændt.
Å Blakken ha fått ete sè mætt.

Ja, eille driv mæ sitt å styrè,
Men dæ mangla nå någgå leill,
for n’ Far æ ute, sku sjå ettè dyrè.
Dæ må nå gjærrast kår kveill.

Da hørè o’ Kari dæ trampa på tråppen,
å bæst dæ æ banka dæ på.
O’ sprætt tå stolè , sætt frå sè koppen,
å lista sè åt dør’n for å sjå.

O’ gløtta på dørè, å ser denna kar’n
mæ heilskjeigg å sko tå tre.
Der står’n å spør um dæ æ ”snille barn”.
Da sig o’ Kari i kne.

Nå æ dæ bekræfta ein gong for eille;
o’ ha vorè snill i år.
Fæ nok å pusle mæ på mørke kveille,
o’ takka så pent fyrry’n går.

 

Kartplukkar

Frå Ein Nybåkå Far
Fredagsnatt
Ved ferieslutt

FRÅ EIN NYBÅKÅ FAR

Ei go litol jænte ha kome åt væle,
fålk innpå pysja vil me gratulere.
Umtræntle rondt hælvmetern kun døm ho mæle,
helsingom e vil mæ dikting kvittere.

Stolt som få, e æ kje reidd for å skrive,
um at likare ongje dæ vil ingen få.
Slik keinn eille nybåkå fedre drive,
mæ vissheit um at slik har heinn dæ nå.

Obeskrivele æ vel dæ rætte orde,
ein testand kje langt frå elektrisk.
Men detta æ kjænt for mange på jorde,
ein blant mange, bli kje patetisk.

Sit og skriv og drikk lite vin,
teinkje på ei vise som ha vore songje.
Bli kje te at e sit å grin,
mæn langt frå eille keinn få sin eiga ongje.

Da æ de viktogt, meinn eill kvinne,
at såmmå søren kå du teinkje på,
så vil e at eille sæt se på minne,
at live dæ lyt åss sjå te å lævva nå.

Åt eille andre, sjøl um du kanskje æ ørlite låk,
eill du som sit mimra rondt gnistrande bål,
og kanskje skull vore på fæst uppi Skjåk:
E dele mæ de ein eilder så liten ein SKÅL!

 

FREDAGSNATT

Hugsa du dæ som skjedd i Beslan,
eill æ du tå døm som hellan gje fan?
Nei, detta æ langt i frå någgå du ha drøymt,
men ting skjer fort og plutseleg æ det gløymt.

Ein an dag kjøm bilde frå Gaza rætt inni stuggu,
mæ fortæljingo um kå Sharon vil gjera mæ sin hær.
Ei ongjænte mæ augo som osa frykt og lime se fast i huggu,
teinkje på dæ at e sjøl har to stykkji som står me så nær.

Mang ein gong e bli nødt te å spørja,
kæm ha bestæmt at døm bli i såmmå smørja,
mæns e og du læv eitt liv utta frykt,
i eit land som fortona seg langstrækt og trygt?

Ette som kæm du spør æ svare så mangt,
og langt frå eille fæ alt te å rime.
Oansett trur e ikkje dæ æ mykji forlangt,
å roe se ned og nyte kår einaste ørvesle time.

 

Ved ferieslutt

For dein som æ uppført på offentle lønningsliste,
æ ferie og fritid umtræntle i hælregulert.
Men tru ikkje dæ at n tå dein grunn går rondt og æ triste,
sjøl um juli skaut fart og ljosaste tie snart æ passert.

Kanskje detta va såmmårn du eilder keinn gløme,
ein upplævels så intæns at vårmårgån inni de vakna?
Attænde på jobb eill skule, du sit bærre drøme,
kåst kein dæ hå se at detta eilder va någgå e sakna?

Eill sat du og planla, i år skull du ut å sjå,
Sørlandet, Sverige og Københavns tivoli.
Probleme va dæ at Volvon va ohogga te å gå,
på Sjoa jehyken stoppa, Granliin jabba um totalt havari.

Ja valgeinn æ mange, dær æ ingen tvil,
enklast æ dæ som handla um gamle og goe Sel.
Så um du øjest så snart dæ bli prat um å kjøre bil,
da læt du feriturn gå åt eit vatn i Kringsæterfjeill.

Ei kveldsstond ve sjølvaste Olastjøinn,
bli slik at n kjeinne se heil og ihopatt sveisa.
For me æ detta deinn likaste ferielønn,
dær tankeinn fæ lov te å tå deinn lengste reisa.

Gammelplassin

Storfisken
Skogen Den Fulle

Storfisken

Det va ein gong 'n Ola sku ut å gå.
Målet dæ va okjænd men fisk sku'n hå.
Heinn gjekk leingje å væl, før'n træfte på eit vatn.
Hein sløyngde uti marken, å jaggu dær satt'n.

Men fisken va stusslin, hein va liten å spe.
"E gje me ikkje e" sa'n Ola, "e ska få større fisk enn de."
Kår'n hæn fækk napp va fisken like spe.
Hein sløyngde ut for siste gong, fækk vel prøve ein gong te?

Ein brande te tusen høygde se fast.
'N Ola ga teslag, men dessverre for kvasst.
'N Ola hein beinna så kråka skvatt.
'N hoppa og trampa så utti tjøynnet n' datt

Da'n Ola kom oppat va'n blaut som ein bækk.
Men hein vart nokså fortusta tå synet 'n fækk.
For storfisken hadde skvutte upp, å landa i måssån.
Da'n Ola stufte utti med fjæset å nåssån.

Fisken ha eilder sett styggare kar.
'N tok skikkele fart så uttur vatnet det bar.
'N Ola iakttok fisken å såg at 'n va stor.
"Detta ska bli någgå å syne fram åt ho mor"

"Å vær så snill", ba fisken så sårt
"Slæpp du me fri så ska du tri ynskje få"
"Farken heill om du ska få fri,
du passe akkurat i vomma mi"

"Ja vel " sa fisken, "berre et me du din lort."
"Men e ska få hævn, å dæ ganske fort"
'N Ola trudd'kje på dæ som fisken sa.
'N slo kvakkt i hæl'n, 'n fækk nok risken ta.

'N skar'n i to å stappa'n i ei taske,
sløyngde ho på ryggen å tok te å traske.
Da'n Ola kom hematt sku døm stormiddag hå.
Kjerringa steikte fisken, mens'n Ola dækte på.

Mens døm satt dær og åt 'n Ola ettè pusten drog
"Men kå e gale fatt?" Sa kjærringa "E du itte hælt god?" Da'n Ola ånda ut gjekke det som fisken ha spådd.
Beinet i heisjen gjorde at'n himmiln ha nådd.

Så nå ha fisken fått hævn på ækte fiskevis.
Så nå driv'n Ola i fiskareins paradis.

Moral: Kødd ikkje mæ fisk som prata...

Skogen Den Fulle

E sku på Sjoa på fæst mæ ein stram ein i lumma.
E gjekk å plystra skogen da e høyrde at dæ brumma. Bak me kom ein bjøynn i firsprang nedover bakkjin.
Da ska e si e fækk føten på nakkjin.

E sprang som berre dæ, for å slæppe onda styggen.
E tykkte nesten e kjende at'n klora me på ryggen.
E kom fram åt ein bækk som va både brei og lang.
E let att augun å sætte på sprang.

E for over bækken som reinaste Supermeinn.
Landa i røysa å slo uttur me to teinn.
E kom onda bjøynn, men te hvilken pris.
Flæska va knust å e blødd som ein gris.

Innhøyldet i flæska dæ va borte vækk.
Alt hadde runne utti ein flomstor bækk.
E rusla rolè hematt mæ krumma rygg.
Å forbeinna me over natur'n som kunne værra så stygg. .......

Men alt det vonde va gløymt neste dag.
E tusla uti skogen att i eit lystigt lag.
E kom åt plassen dær det skjebnesvangre hænde.
Men dær va ikkje alt som før, det va mæssom ikkje såmmå lænde.

Graset låg langflatt nedover heile bækkefaret.
Og buskein hang mæ greinom, dæ va dæ som va det rare..
Bak me kom det plutsele flugandes eit kre.
Det skar ut åt vænstre å rætt inni eit tre.

Ælgen kom neåt bækken på vaklande fot.
Spænde inni og stufte ti kår einaste rot.
Bjøynn som e flaug frå, hein låg bak eit tre,
Hein va heilt burte vækk, og visste korkje frå heil te.

Hærran kom springan så lett på tå.
Mæ kamuflasjedressen sin va'n ikkje god å sjå.
Men da hærran såg me sprang'n se rætt utti bækken. E måtte reidde'n frå å drukne så 'n slapp mæ skrækken.

E skjønte ikkje før nå kå som gale va fatt.
Flæska som e mista va dæ skogen som ha tatt.
Visst va drekka stærk, men det fæ værra måte på.
At ein heil skog ska bli full, æ ikkje slek 'n trur på.

Moral: "Vern om din hjemmebrent" og "Kjøpbreinnvin æ for veikt"