Rykteinn hadde gått i bygda leingje. Illsinte bønder hadde ringt åt lokalavisa og lænsmeinn i dåggåsvis og surva og klåggå på at døm ha observert folk i rondbeilleinn sine.

Frå kilder i miljøet rondt neaforr-nevnte vaktahvende lænsmeinnsbetjent ha åss fått ein teip mæ upptak frå ei tå dessa telefonsamtalun. Åss bringe hær utdrag tå denna samtala:

- Kå store æ skadeinn ? lurte vakthavende lænsmeinnbetjent på.
- Nja, ikje så store skader, men..svårrå bondin
- Men..? ondra vaktahavende lænsmeinnbetjent.
- Men, dæ inkunn som klatra og kliv på rondbeilleinn mine!
- Bli døm ødelagt da?
- Keinn ikje bærre kåmmå å klatre på rondbeilleinn mine, da matta!
- Har du signalemang på deinn mistenkte da?, sa betjenten
- Hakje akkurat sett'n, men det ligg att ein lapp og tjuge krono der. Sa bondin.
- Ein lapp? Kå stod det på deinn da?
- Det stod ”Dessa ronde ball var veldig knall, hilsen fra rondbeillmeinn”. Bærre vås, veittu.
- Åsså tjuge krono da, svårrå vakthavende lænsmeinnsbetjent
- Ja, hau hørt slik, sa bondin illsint, dæ heil oakseptabelt!
- Jah...kå my sku du egentle haft da? ondra betjenten.

Samtala fortsætte ei stonn té, men det vart så mykjy beinning at åss vil ikje gjenngi det hær. Åss keinn bærre kåmå mæ eit par eksæmpel på ord som vart brukt: Heillsikki. Råttkjåkkå. Og så viare.
Lænsmeinnsbetjenten hadde taushetsplikt så heinn fortalte ikje um detta hær åt nuggun. I hvertfall bærre åt kjerringje når'n kom heimatt, og bærre um ho låvvå å ikje si det viare. Slik bynte rykteinn å flyge um kæm denna okjænte ronbeillmeinn va. Frå eille garder kom det meldinger um lapper mæ takk for lånet tå rondbeiller og tjuge krono som låg att. Enkelte påstod å ha sett ein lang heingslåt figur kaste se rondt og herje, bærrføtt og i bærre onklæin på toppen tå rondbeilleinn. Ein lokal personlegheit påstod au at'n ha sett eit romskip som kroppen tok åt ti, men'n trækte ettekårt forklaringa si og sa at det va bærre någgå'n ha hørt tå andre. Bærre lygn sjølsagt, men'n innsåg at historia va væl dryg og rodd se i land mæ ænda ei lygn. ”To skrøno ette dinan væg upp” sa mor hass ofte. O ha forlessé sé på Peer Gynt og misforsti heile handlinga.

Men at det fanst ein kropp som turna på rondbeille rondt um i bygda syntes ettekårt å væra eit faktum. Pysje mæ alt redaksjon tok saken, og det tok ikje lang tid før åss klarte å spore upp kroppen,og bildeinn døkk ser her æ foreløpig deinn einaste informasjon som finnst um kroppen.